بی وفایی

یار

shahdavood — Wed, 27 Feb 2008 12:57:59 GMT

جان بی جمال جانا میل جهان ندارد

هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

"حافظ"

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد

که تا ز خال تو خاکم شود عبیر آمیز

"حافظ"

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی

غنیمت است چنین شب که دوستان بینی

"سعدی"

اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد

من و ساقی به هم تازیم و بنیادش بر اندازیم

"حافظ"

هفت شهر عشق را عطار گشت ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم

"مولوی"

ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوست

عاشقی شیوه ی رندان بلاکش باشد

"حافظ"

بیدلی در همه احوال خدا با او بود

او نمی دیدش و از دور خدایا می کرد

"حافظ"

گل یاس

روزگار

shahdavood — Sun, 22 Oct 2006 18:01:18 GMT

روزگاريست همه عرض بدن مي خواهند# همه از

دوست فقط چشم و دهن مي خواهند# ديو هستند

ولي مثل پري مي پوشند# گرگ هايي که لباس

پدري مي پوشند# آنچه ديدند به مقياس نظر

مي سنجند# عشق ها را همه با دور کمر مي

سنجند# خوب طبيعيست که يکروزه به پايان ب

رسد# عشق هايي که سر پيچ خيابان برسد

زندگی

shahdavood — Fri, 08 Sep 2006 13:56:20 GMT

زندگي گفت: که آخر چه بود حاصل من؟ عشق فرمود: تا چه بگويد اين دل من. عقل ناليد: کجا حل شود اين مشکل من؟ مرگ خنديد در اين خانه ي ويرانه ي من

دنیا

shahdavood — Fri, 08 Sep 2006 13:55:13 GMT

دنيا را بد ساخته اند......... کسي را که دوست داري،تورادوست نمي دارد. کسي که تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است . زندگي يعني اين

shahdavood — Tue, 01 Aug 2006 16:36:45 GMT

بی وفایی در خون انسانهاست پس انها که پیمان نمی شکند حتما سودی در ان دارند

shahdavood — Sun, 02 Jul 2006 08:33:45 GMT

مطمئن باش که مهرت نرود از دل من مگر آن روز که در خاک شود پيکر من... آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش چون که گورم بشکافند عيان می بينند زير خاکستر جسمم باقيست آتشی سرکش و سوزنده هنوز

به چشماي خودت قسم

shahdavood — Sun, 02 Jul 2006 08:29:55 GMT

به چشماي خودت قسم
ديگه بهت نمي رسم
وصال تو خياليه
واي كه دلم چه حاليه
بازياي عروسكي
آخ كه چه حيف شد كودكي
يه كم برس باز به خودت
مي خوام بيام تولدت
اونوقتا اينجوري نبود
راهت به اين دوري نبود
حالا كه عاشقت شدم
نيستي ديگه مال خودم
پاييز چه فصل زرديه
عاشقيم چه درديه
گم شده باز بادبادكم
تو نمي ياي به كمكم ؟
می خوام دستاتو بگيرم
تو بموني من بميرم
عاشقي ام نوبتيه
آخ كه چه بد عادتيه
من نگرانم واسه تو
قبله ي ديگران نشو
اشكم به اين زلاليه
دل تو از من خاليه
تو مه عشق تو گمم
هلاك يه تبسم
تو شدي مال ديگري
چه جور دلت اومد بري
قفلا كه بي كليد شدن
چشا به در سفيد شدن
چه امتحان خوبيه
دوريت عجب غروبيه
بارون شديده نازنين
از تو بعيده نازنين
خاطره رو جا نذاري
باز من و تنها نذاري
اونوقتا مهمونت بودم
دنيا رو مديونت بودم
اونقتا مجنونم بودي
كلي پريشونم بودي
قصه حالا عوض شده
صحبت يه تولده
قلبت رو دادي به كسي
يه كم واسم دلواپسي
مي ترسي كه من بشكنم
پشت سرت حرف بزنم
تو واسه من ناز مي كني
ناز مي كشم باز مي كني ؟
اين رسمشه نيلوفرم
من كه ازت نمي گذرم
ستارمون يادت مي ياد
دلواپسم خيلي زياد
فقط تماشا مي كني
بعد عشق و حاشا مي كني
مي گي گذشت گذشته ها
چه راحتن فرشته ها
سر به سرم كه نذاري
بگو يه كم دوسم داري ؟
نمي موني من مي مونم
ميري يه روزي مي دونم
اولا مهربونترن
اونايي كه همسفرن
اشك منم كه جاريه
نگه دار يادگاريه
مي سپرمت دست خدا
يه كم دوستم داشتي بيا

shahdavood — Sun, 02 Jul 2006 08:28:21 GMT

هميشه براي کسي بخند که ميدوني به خاطر تو شاد ميشه... واسه کسي گريه کن که ميدوني وقتي غصه داري و اشک ميريزي برات اشک ميريزه... براي کسي غمگين باش که در غمت شريکه... عاشقه کسي باش که دوستت داشته باشه

سوال عشق

shahdavood — Sun, 02 Jul 2006 08:25:47 GMT

دختري از پسري پرسيد :آيا منو قشنگ مي دوني ؟ پسر جواب داد : نه ! پرسيد : آيا دلت مي خواد تا ابد با من بموني؟ گفت :نه ! سپس پرسيد : اگر ترکت کنم گريه مي کني ؟ و بار ديگر تکرار کرد : نه ! دختر خيلي ناراحت شد .... وقتي براي آخرين لحظه با چشماني که پر از اشک بود به پسر نگاه کرد ..... پسر دست هايش را گرفت و گفت : تو قشنگ نيستي بلکه زيبايي .... من نمي خواهم تا ابد با تو باشم بلکه من نياز دارم که تا ابد با تو باشم و اگر تو روزي مرا ترک کني ... گريه نمي کنم .. مي ميرم

غم دوریت

shahdavood — Sun, 02 Jul 2006 08:23:14 GMT

غم دوریت

رفتی و یاد عزیزت بامنه غم دوریت به دلم چنگ می زنه دلی که عاشقی را با تو شناخت تو حریم عشقت اشیونه ساخت از صدا افتاده این بی هم نفس یه پرنده اسیر تو قفس یکی نیست اشک چشاشا پاک کنه واسه دلواپسیش دعا کنه شهر عشق خالیه بی وجود تو انگاری که ادماش سنگی اینه ها چیزی نشونم نمی دن همشون اسیر بی رنگی شدن همه پرنده های نغمه خون از فراق تو خروس جنگی شدن گلای سرخ و سپید باغچمون واسه من نایه دل تنگی شدن تو مثل طلوع خورشید می مونی که سیاهی شبا می سوزونی می رسونی منا به روشنیا ریشه ظلمتما می سوزونی